Nog een paar verdwaalde foto's...

(met dank aan Augustine en Travel2Explore voor een aantal foto's)

Lijkt net engeland..


Dorpje


Sterren....(met dank aan augustine, lange sluitertijd..)


Buitje?


Tibooburra tankstation/buurtwinkel/ontbijtplek...net de 60's..


Sydney Valley..;>))


Hi!


We zijn er..


Scheren?


Feestje?


Wauw!


- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Landleeuw,Hoofddorp,Nederland

Blijvende laklaag

Maandag 21 en dinsdag 22 november, Sydney



Met een knetterend kop-pijntje word ik wakker na een avond feest in een backpackers café. Vanaf het eerste moment dat we er naar binnengingen voelde je de goede sfeer. Tja, dan maar meefeesten hè..;>))

Dit soort feesten zijn een goed moment om even terug te blikken. Wat hebben we ook alweer gedaan? Hoe was het? Wat hebben we gezien?

4800 kilometer



1 lekke motorband, 2 lekke autobanden



Olielampje dat 2 weken heeft gebrand (ignore, ignore,ignore)

11 graden vs 42 graden



800 biertjes (pffffffff), talloze steaks, vis, kip, appels en ga zo maar door..


Fabelachtige bergen,zalige heuvels, spijkerharde woestijnen, zinderende leegte, oogverblindende landschappen



Knetterharde zon, striemende regen,kokende hete wind, omhullende mist, bibberende ochtendkou (blij dat ik toch mijn wollen muts heb meegenomen)



Tibooburra had drie dagen lang 10% meer inwoners. Het had een beetje geregend.....(het schijnt dat als de isolatie lang duurt ze het bier invliegen...tja, een Australiër zonder bier is als.....)


Alle deelnemers hebben elkaar leren kennen en iedereen heeft iets (van elkaar) geleerd



Australiërs zijn een hulpzaam, vriendelijk, open-minded, gezellig, luidruchtig, nieuwsgierig en gastvrij volkje





Kortom...Australië is een land met alle klimaten, omstandigheden, verassingen, landschappen en mensen.
Met dit alles in het achterhoofd leveren we de motoren in.



Zo schoon bij aankomst zo smerig zijn ze nu. Nu zijn het motoren met een verhaal. Het rode stof is een blijvende laklaag geworden.


Cheers mate!



- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Sydney

We zijn er!

Zondag 20 november, Singleton-Sydney (450 km)



Vol trots rijden we de Sydney Harbour Bridge op. Bijna onwerkelijk te ervaren dat je hier ècht rijdt. Wat is-zie groot en imposant en vol voertuigen. En wij rijden hier met alle emoties die op dat moment door je heen gaan. Ik zie mensen voor me high fives maken. Gaaf!
Het enige wat de pret nog kan drukken is de regen die al vanaf de Blue Moutains met ons meereist. Net als op de heenweg...we komen zoals we gegaan zijn...Hollands met regen en file. Maar we hebben het gehaald!

We begonnen vanmorgen met een stralende zon vanuit Singleton en hebben een geweldige rit door de Blue Mountains gereden. Prachtige uitzichten en veel, héél veel bochten hebben we gereden onder ideale omstandigheden.



Ze hebben inderdaad een blauwe gloed die Blue Mountains. Maar ook goudgele, rode bomen, groene heuvels en valleien. Werkelijk prachtig. Als je ooit in Australië bent, ga dan absoluut buiten Sydney kijken. Wat een natuurpracht binnen een paar dagen rijden. Auto (of motor) mee en rijden maar.


Na de lunch rijden we naar een prachtige uitkijkplek bij Blackhead. Onwaarschijnlijke natuurpracht. Een waanzinnige vallei met groen, rotsen en ver, ver zicht. Met die blauwe gloed. We zijn er even stil van.



Lang kunnen we er niet van genieten, want het begint harder en harder te regenen. Maar dit pakken ze ons niet meer af!



We rijden door onwaarschijnlijk veel verkeer naar Sydney en rijden die brug over. Dè brug. We zijn er. Voldaan, trots, moe, uitzinnig en blij. Héél blij!




- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Sydney

Dolly Parton?

Zaterdag 19 november, South West Rocks-Singleton (430 km)

Gisteravond een boeiende ontmoeting gehad met een aboriginal. Het was een interessant gesprek omdat hij aangaf, dat de term aboriginal een verzinsel is van de blanke indringers. Deze man kon perfect uitleggen, dat hij zich als ' Dunghutti' een gevangene voelt in zijn eigen land. Een land wat al door vele voorvaderen werkt bewerkt. Leven in en van de natuur, in balans. De balans is verstoord en ze hebben moeite dit aan de Australiërs uit te leggen.



We werden in de ochtend uitgezwaaid door zijn familie.
Het blijkt al snel dat het een hete dag gaat worden en we verlaten South West Rocks in de richting van het Barington Tops National Park. We zijn benieuwd welk landschap we vandaag voorgeschoteld krijgen.



Al rijdend voelt het of je in Engeland rijdt. De groene heuvels zijn mooi glooiend en er zijn minder bomen. Het is wederom een prachtige rit. We duiken na verloop van tijd het park in. We rijden boven in de heuvels en het lijkt net of we boven de boomgrens in de alpen rijden. Groene heuvels zonder bomen!





Erg bijzonder. We hebben continu prachtige uitzichten en genieten allemaal. De temperatuur loopt in de loop van de dag op naar 37 graden.


Nadeel....mijn laarzen zijn niet meer waterdicht....dat is lastig met doorwadingen (hier fords genoemd).


In de avond komen we aan in Singleton en hebben moeite een accommodatie te vinden. Dolly Parton schijnt vanavond op te treden en zorg voor volle hotels.
Gelukkig helpen een paar lokalen ons aan onderdak en kunnen we het zweet van de warme dag van ons afspoelen. Morgen rijden we door de Blue Mountains terug naar Sydney. Zouden we dit keer helder zicht hebben?



- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Singleton

South West Rock

Vrijdag 18 november, South West Rocks (rustdag)

Gisteren is er een mooie foto van me gemaakt, hier het resultaat ;>))



Vandaag rustdag. Althans, wel vroeg op hoor want we zijn met een groepje met een boot de oceaan opgegaan om te gaan diepzeevissen. Tja, hoe gaat dat dan..
Je krijgt een hengel. Stuk lood eraan en 2 haken. Daarop een stukkie inktvis en sardine. Laten zakken die hap (65 meter!), de vissen beginnen te knabbelen en binnenhalen de buit.



Binnen het halve uur 4 vissen die we mochten houden(groot genoeg en niet een beschermde soort). Dat begint goed! Helaas wil er daarna niet meer zo goed gebeten worden, dus de buit gaat mee naar huis. Wellicht kunnen we aan de keuken vragen ze te bereiden....
Nog wel een grappig moment. Komen we terug in de haven. Vraagt een local wat we gevangen hebben. We laten onze 4 vissies zien. Zien we ze even later met 5 vissen van bijna een meter slepen...hanahahahahahahahahaha!

Daarna maar even een middagdutje gedaan, het was wel erg vroeg opstaan. Daarna een lange strandwandeling gedaan. Heerlijk. Bijna geen mensen, even tijd voor mezelf.



Morgen gaan we weer rijden!




- Posted using BlogPress from my iPad

Location:South West Rock

Regenwoud en Pacific!

Donderdag 17 november, New England National Park-South West Rocks (190 km)



Na een nacht vol vocht en een beetje regen breken we een nat kamp op. Alles is een beetje dampig. De mist is nog niet helemaal opgetrokken, ik doe voor de zekerheid nog maar een extra trui aan en dat is achteraf maar goed ook.
We rijden door een mistig regenwoudachtige omgeving door het Ounnawarra National Park. Erg bijzonder om in dit toch warme gedeelte van Australië in een vochtige omgeving te rijden.
Het is goed opletten, door het vocht is de harde klei in de weg op vele plaatsen best glad.



Wederom een mooi stuk van een kilometer of 100 offroad gereden. We zijn 3 auto's tegengekomen, in Nederland ondenkbaar. We rijden een pittig stuk offroad en moeten veel stijgen en dalen.



Langzaam veranderd het landschap en wordt het weer vlakker. De dalen worden breder en we rijden in de vallei van de rivier de Macleay. Plotseling rijden we weer op de verharde weg. Wat een gave route!


We lunchen in een stoffig dorpje en rijden richting de kust. Je merkt gelijk dat het weer dichterbevolkt wordt. Meer auto's, meer mensen, meer van alles....
Even later doemt de Pacific Ocean op.



We checken in in het hotel vlak aan het stand en nemen een 'top-3 douche'. Na 4 dagen wildkamperen hééérlijk! Morgen een dagje vrij, we gaan vissen terwijl de duikers onder ons onder water gaan.


- Posted using BlogPress from my iPad

Location:South West Rocks

Fella's

Fella's

Reizen is mensen ontmoeten. Sommigen kom je onderweg tegen, anderen zijn er gewoon: reisgenoten. Een goed moment ze voor te stellen.

Harm
Harm is in het dagelijkse leven KNO arts. Als Harm straks met pensioen gaat wordt hij cliniclown...kan niet anders. Wat een geboren grappenmaker.
Harm doet ook graag aan bodeminspectie. Slaapt heel veel. Heeft laatste tijd veel op zijn bordje gehad en geniet met volle TEUGEN.



Edwin
Edwin is eigenaar van Travel2Explore. Ik ken weinig mensen die zoveel vrijheidsbeleving hebben/ervaren als Edwin. Heeft de hele wereld gezien en kan genieten van kleine dingen als uitzichten, bijzondere slaapplaatsen en gesprekken met locale mensen. Authentieke wereldreiziger.



Henk
Henk werkt in het dagelijkse leven in de olieindustrie. Heeft vroeger een eigen bedrijf gehad en geniet van de tijd zonder bedrijf en verhuurt zich nu als freelancer. Henk zit vol met verhalen over zijn zakenreizen over de hele wereld, waarbij het verhaal met de helicopter in Ivoorkust veel indruk heeft gemaakt. Henk geniet, geniet, geniet van de reis en zijn motor:'wat een ding man, die blijft maar doorgaan' . Henk loof zijn vrouw. Elke dag weer. Wordt binnenkort opa en dat idee is even wennen.



Leo
Leo heeft in het dagelijkse leven een composteringsbedrijf. Hij geniet veel van zijn huis en ruimte en verteld naar hartelust over zijn dieren, land en de prachtige uitzichten over het groene hart. Is volgens mij nog steeds verliefd op zijn vrouw.
Leo maakt er een sport van met emoe's op te rijden en zich bijna te laten pikken......



Wim
Wim is schilder en baalt dat het in nederland mooi weer is. ' Kunnen mijn concurrrenten godver€&@*# lekker schilderen'. Maar ook levensgenieter. Het bier blijft maar komen.
Wim had het even moeilijk de eerste dag offroad, maar met een beetje hulp begint hij het nu leuk te vinden en kan om zich heen gaan kijken. Perfecte James Brown imitatie. 'Hááá!'.



Tinus
Tinus is een handige techneut uit Brabant en is deze reis samen met zijn vrouw Anja aangegaan. Tinus kan heel goed banden verwisselen bij 40 graden celcius. Erg vermakelijk is zijn zogenaamde ' brengels'. Brabants engels. Tinus is er een kei in om nederlands letterlijk te vertalen in het engels. Zo kennen de aussies nu een nieuwe term voor vreemdgaan:' going strange' ...Verder worden alle grappen letterlijk vertaald en dat is 2 keer lachen. 1 keer om de grap, 1 keer om de vertaling.



Anja
Anja is de echtgenote van Tinus. In het dagelijks leven werkt zij in een verpleeg tehuis met ouderen. Respect hoor voor dit werk. Is hier om lekker motor te rijden, maar heeft door omstandigheden een paar dagen in de auto gebivakeerd. Maar dat was niet erg. Zo kon ze goed aan haar engels werken. Beetje het brengels aanleren. Tactiek: begin een zin in het nederlands. De andere partij begin glazig te kijken en ga dan één voor één de woorden te vertalen. Zeer vermakelijk. Wat een gezellige dame. En een bikkel. Ik ken weinig dames die zo hard over een onverhard pad rijden. Whow!



Dave
Dave is onze gids op de motor. Dave is in het dagelijkse leven visser, kompel, en god mag weten wat deze man allemaal nog doet. Levengenieter, avonturier, verhalenverteller. Dave breng de chaos, Augustine de structuur. Prachtvent, heb ik weinig woorden voor nodig.



Augustine
Augustine is de vriendin van Dave. Augustine heeft zich gespecialiseerd in fotografie en kan helemaal uit haar tuigje gaan van een mooie foto ' whowwwwwww, how cool is THAT, thats a FUCKIN' briliant picture mate!'
Zij is de organiserende factor van deze reis en regelt alle zaken onderweg. Accomodatie, boodschappen ennuhhhh...bier...goed bezig!
Zeer bezige dame, ernergiek en ze blijft maar praten. Gaat ook niet uit. Pas als ze slaapt. En gaat de volgende ochtend gewoon weer aan.Hahahahahaha.
Op en top australische. Kan zo met de kerels mee naar de kroeg en gaat door tot ze 'pissed' is. En dat js niet kwaad....




- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Dorrigo