De hele nacht hoost het. En dat is geen goed nieuws. Dat betekent afgesloten dirt roads....zullen we hier nóg langer zitten?
We ontbijten en wachten op de parkranger die de weg vrij moet geven. We willen rond 8:00 weg en 7:55 krijgen we een 'road closed' teken.....NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!
We moeten wachten tot de weg vrij wordt gegeven. Rijden betekent, dat je 'per wiel' wordt beboet....elk wiel betekent schade aan de weg. We kennen regels in nederland,maar in australie kennen ze de overtreffende trap...grrrrrrrrrr.
We krijgen rond 1030 de mogelijheid de weg te verkennen en dit ziet er goed uit. Beetje slippery, maar zeker te doen. We lunchen alvast vroeg en gaan rond 1130 op pad. EINDELIJK!
De route is fabelachtig mooi. De outback is leeg, maar 'astonishing beautifull'. Wauw, wat een eindeloosheid,,kleuren, golvingen, levendigheid, variatie en pracht. Wat een onmetelijk mooi landschap.
Halverwege passeren we het 'dingo-gate': dit hek zorg ervoor dat er geen dingo's (wilde honden) in New South Wales kunnen komen. Het is het langste hek ter wereld en zorgt ervoor dat de dingo's geen schade aan het vee kunnen toebrengen. De dingos doden namelijk lammetjes. Ze doden er meerdere voor de fun, en eten er vervolgens een paar op.
Door de regen moeten we regelmatig riviertjes doorsteken en dit levert een prachtig rode motor op. De tweede rivier die ik doorsteek is best diep en ik krijg al snel het water via mijn nek, handschoenen en laarzen binnen...proost!
Ik geniet met volle teugen van het offroad rijden. Het door de regenval continu veranderende wegpatroon zorg ervoor dat je continue je lijn moet aanpassen en op zoek moet naar de meest stabiele ondergrond, het makkelijkste spoortje en belangrijk: geen stenen raken....dat is vrijwel zeker een lekke band.
Gelukkig gebeurt dit niet met mijzelf, maar een ander is minder fortuinlijk...een grote steen zorgt voor een dermate groot gat in de band, dat plakken geen optie is. De motor moet op de aanhanger. We regelen via de telefoon een nieuwe band. We kunnen deze morgen in Quilpie ophalen. Wat een mazzel.
Aan het einde van de middag komen we aan op onze eindbestemming. Op de kaart een dorpje, in het echt een kruispunt met kroeg waar je ook kunt slapen..hahahahahaha. We kijken nog eens goed naar onze motoren en zien dat ze er nu pas echt australisch uitzien. Rood, smerig en gebruikt. Welcome to Australia!
De volle maand is fabelachtig mooi. Ik heb Gerda beloofd dat als ik de maan zie ik er naar kijk en zij ook. Ik denk veel aan haar.
- Posted using BlogPress from my iPad
Location:Noccundra
Geen opmerkingen:
Een reactie posten