S'ochtends wakker worden met het geluid van een waterval. Erg 'zen'! Spullen opgepakt en vertrokken. We gaan de komende 500 kilometer buiten de de bewoonde wereld bivakeren, dus we slaan proviand, water en benzine in. Let's go!
Na een kilometer of 50 draaien we een offroad pad op. Achteraf eentje van een kilometer of 50 en van een ongekende schoonheid. Als klein kind kreeg je op school het verhaal over het land van melk en honing en vorm je daar een bepaald beeld van.
Vandaag werd dit beeld van vroeger werkelijkheid. Bijna tot tranen toe geroerd heb ik op de motor gezeten en door dit onmetelijk mooie landschap gereden.
Wat het zo bijzonder maakt is dat als je er rijdt je het gevoel hebt alleen op aarde te zijn. Ik bedoel, als je dit doet in nederland of frankrijk (of iets dergelijks) dan kom je altijd mensen tegen. Hier niet. Koeien, paarden en een verdwaalde cowboy. Ongerepte schoonheid waar geen einde aan komt. Ik voelde me dankbaar dat ik hier mag zijn en rijden.
- Posted using BlogPress from my iPad
Location:Dalmore National Park
Geen opmerkingen:
Een reactie posten