Blijvende laklaag

Maandag 21 en dinsdag 22 november, Sydney



Met een knetterend kop-pijntje word ik wakker na een avond feest in een backpackers café. Vanaf het eerste moment dat we er naar binnengingen voelde je de goede sfeer. Tja, dan maar meefeesten hè..;>))

Dit soort feesten zijn een goed moment om even terug te blikken. Wat hebben we ook alweer gedaan? Hoe was het? Wat hebben we gezien?

4800 kilometer



1 lekke motorband, 2 lekke autobanden



Olielampje dat 2 weken heeft gebrand (ignore, ignore,ignore)

11 graden vs 42 graden



800 biertjes (pffffffff), talloze steaks, vis, kip, appels en ga zo maar door..


Fabelachtige bergen,zalige heuvels, spijkerharde woestijnen, zinderende leegte, oogverblindende landschappen



Knetterharde zon, striemende regen,kokende hete wind, omhullende mist, bibberende ochtendkou (blij dat ik toch mijn wollen muts heb meegenomen)



Tibooburra had drie dagen lang 10% meer inwoners. Het had een beetje geregend.....(het schijnt dat als de isolatie lang duurt ze het bier invliegen...tja, een Australiër zonder bier is als.....)


Alle deelnemers hebben elkaar leren kennen en iedereen heeft iets (van elkaar) geleerd



Australiërs zijn een hulpzaam, vriendelijk, open-minded, gezellig, luidruchtig, nieuwsgierig en gastvrij volkje





Kortom...Australië is een land met alle klimaten, omstandigheden, verassingen, landschappen en mensen.
Met dit alles in het achterhoofd leveren we de motoren in.



Zo schoon bij aankomst zo smerig zijn ze nu. Nu zijn het motoren met een verhaal. Het rode stof is een blijvende laklaag geworden.


Cheers mate!



- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Sydney